และที่สำคัญคือ พ่อแม่ ต้องมีส่วนร่วมด้วย ,นพ. ลุคคิทัส แห่งโรงพยาบาลเด็กเบียทริค กล่าว

การศึกษา เป็นการศึกษาย้อนหลัง กลุ่มตัวอย่างเด็ก 5230คน และพบว่า การให้ทัศนคติและเปลี่ยนพฤติกรรมการรับประทานอาหาร และเพิ่มการออกกำลังกาย มีส่วนสำคัญพอๆกับยา

ยาที่พบว่ามีการใช้ orlistat และ sibutramine ซึ่งให้ผลในการลดน้ำหนักได้ดี แต่ต้องระวังปัญหาจากผลข้างเคียงด้วยเช่นกัน แต่อย่างไรก็ตาม การวิจัยยังไม่สามารถชี้ได้ว่า การรักษาด้วยยาสองอย่างนี้ อย่างใดดีกว่ากัน 

นักวิจัยสรุปว่า การที่พ่อแม่ มีส่วนกระตุ้นพฤติกรรม มีส่วนสำคัญในการรักษาเด็กอ้วน มากกว่าจะพึ่งยาอย่างเดียว

       การลดน้ำหนักที่ถูกต้องมีหลักการง่ายๆอยู่ สามอย่างคือ การควบคุมอาหาร การออกกำลังกาย และการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการรับประทานอาหาร การดำเนินชีวิตประจำวัน ในเรื่องการควบคุมอาหารนั้นก็คือ เลือกรับประทานอาหารให้มีปริมาณพลังงานเพียงพอแก่การใช้งานในชีวิตประจำวัน ไม่มีเหลือเก็บสะสมไว้ในร่างกายและเลือกชนิดของอาหารที่รับประทานให้มีคุณค่าทางอาหารอย่างถูกสัดส่วน
       การออกกำลังกายเพื่อการลดน้ำหนักนั้นจะต้องประกอบด้วยการออกกำลังกายที่ให้ร่างกายมีการใช้พลังงานที่เก็บสะสมไว้ออกมา และเพื่อให้ร่างกายมีการเผาผลาญพลังงานอย่างสม่ำเสมอ เนื่องจากเมื่อมีการจำกัดปริมาณพลังงานที่ร่างกายได้รับในแต่ละวันเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้วร่างกายจะปรับตัวให้มีการใช้พลังงานลดลง เช่น ชีพจรช้าลง ความดันโลหิตต่ำลง ซึ่งอาจจะมีผลทำให้อ่อนเพลีย วิงเวียน หน้ามืด เป็นลมได้ และที่สำคัญก็คือน้ำหนักตัวจะไม่ลดลง การออกกำลังกายที่เหมาะสมในกรณีนี้ก็คือการออกกำลังกายแบบแอโรบิค ซึ่งก็คือการออกกำลังกายของกล้ามเนื้อมัดใหญ่ๆ อย่างต่อเนื่องอย่างน้อย 15-20 นาที โดยให้ชีพจรหรือหัวใจเต้นจนถึงระดับชีพจรเป้าหมาย ซึ่งสามารถคำนวณได้โดยการ หาชีพจรสูงสุดก่อน
ชีพจรสูงสุด (Maximum heart rate) = 220- อายุ(ปี)
ชีพจรเป้าหมาย = 70-75% ของชีพจรสูงสุด
       ถ้าหากว่าเรามีเครื่องมือที่จะสามารถจับชีพจรหรืออัตราการเต้นของหัวใจขณะออกกำลังกายได้ก็จะดีที่สุด โดยให้อัตราการเต้นของหัวใจหรือชีพจร คงที่อยู่ที่ระดับเป้าหมายนาน 15-20 นาที แต่ถ้าไม่มีเครื่องมือดังกล่าวก็สามารถทำได้โดยการจับชีพจรที่ข้อมือเป็นระยะ โดยอาจนับชีพจรเป็นเวลา 15 วินาทีแล้ว คูณด้วย 4 การออกกำลังกายแบบแอโรบิคที่สามารถทำได้ง่ายๆและไม่ต้องใช้อุปกรณ์มากมาย เช่น การเดินเร็วๆ การวิ่งเหยาะๆ การว่ายน้ำติดต่อกัน ถีบจักรยาน เป็นต้น ปัญหาของการออกกำลังกายเพื่อการลดน้ำหนักของผู้ที่ไม่เคยออกกำลังกายมาก่อน ก็คือมักจะเหนื่อยก่อนที่จะถึงเวลาที่ต้องการ หรือว่าเมื่อออกกำลังกายไปในครั้งแรกๆ จะมีอาการเหนื่อยหรือเมื่อยล้าจนไม่สามารทำได้อีกอย่างสม่ำเสมอ วิธีการแก้ไขก็คือ ก่อนออกกำลังกายควรมี
การอบอุ่นร่างกาย และการยืดกล้ามเนื้อส่วนต่างๆเสียก่อน จากนั้นเมื่อออกกำลังกายเสร็จไม่ควรหยุดทันทีควรค่อยๆทำช้าลงจนหยุด การออกกำลงกายในครั้งแรกๆอาจจะยังไม่ต้องออกกำลังกายจนครบ 15-20 นาที ทำจนกระทั่งเหนื่อยก็หยุด และในครั้งต่อๆไปจึงค่อยๆเพิ่มระยะเวลาการออกกำลังกายให้นานขึ้น จนกระทั่งถึง 15-20 นาทีตามที่ต้องการ
       นอกจากอัตราการเต้นของชีพจร ระยะเวลาของการออกกำลังกายที่จะต้องคำนึงถึงแล้วนั้น ก็ยังต้องทำบ่อยๆอย่างสม่ำเสมออย่างน้อยสัปดาห์ละ 3 ครั้งหรือวันเว้นวัน จึงจะได้ผลดีเต็มที่ ซึ่งถ้าสามารถทำอย่างที่กล่าวมาทั้งหมดได้แล้วนอกจากจะได้ผลในแง่การลดน้ำหนักแล้ว ยังจะได้ผลดีต่อ หัวใจ ปอด และสุขภาพโดยรวมด้วย
       นอกจากการออกกำลังกายแบบแอโรบิคแล้ว ควรมีการออกกำลังกายกล้ามเนื้อเฉพาะส่วนเพื่อให้เกิดความรู้สึกสัดส่วนกระชับ ไม่หย่อนยาน เช่น การบริหารกล้ามเนื้อหน้าท้องโดยการ sit up การบริหารกล้ามเนื้อแขนโดยการยกน้ำหนักที่ไม่หนักมากเพื่อให้กล้ามเนื้อแขน มีความตึงตัวไม่หย่อนยาน
       ส่วนการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม เช่น การรับประทานอาหารโดยการเคี้ยวช้าๆลง ไม่รับประทานจุกจิก
ปรับเปลี่ยนการดำเนินชีวิตประจำวัน ให้มีการใช้พลังงานมากขึ้น เช่น การเดินขึ้นลงบันไดแทนการใช้ลิฟท์ การเดินในระยะทางใกล้ๆแทนการขึ้นรถ เป็นต้น ถ้าหากว่าทำได้ตามที่กล่าวมาทั้งหมดแล้ว ก็จะสามารถลดน้ำหนักได้อย่างถูกต้อง ไม่มีอันตราย และมีสุขภาพที่แข็งแรงได้

 ศ.นพปกิต วิชยานนท์ นายกสมาคมโรคภูมิแพ้ และวิทยาภูมิคุ้มกันแห่งประเทศไทย เปิดเผยว่า ปัจจุบันมีผู้ป่วยโรคภูมิแพ้ในประเทศไทยกว่า 10 ล้านคน พบทั้งในเด็กและผู้ใหญ่ ทั้งนี้ในอนาคตจะมีแนวโน้มจำนวนผู้ป่วยเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่หากผู้ป่วยมีการดูแลรักษาตัวเองอย่างถูกวิธี สามารถบรรเทาอาการหรือหายขาดจากโรคได้
       
       “ด้วยรูปแบบการใช้ชีวิตที่เปลี่ยนแปลงของคนทำให้ผู้ป่วยโรคภูมิแพ้ ต้องประสบกับภาวะกระตุ้นให้เกิดโรคขึ้นมาเรื่อย ๆ ทั้งมลภาวะทางอากาศ อาหาร ล้วนส่งผลกระตุ้นโรคทั้งสิ้น รวมทั้งปัจจุบันโรคภูมิแพ้ได้รับความสนใจจากบุคคลเฉพาะกลุ่มผู้ป่วยหรือญาติของผู้ป่วยเท่านั้น ทำให้ความรู้ในการดูแลตัวเองเพื่อป้องกันโรคยังจำกัดอยู่ในวงแคบๆ แม้ในปัจจุบัน จะมีการใช้วัคซีนที่ช่วยบรรเทาอาการของโรคหืดหอบได้แล้ว แต่จำนวนผู้ป่วยยังคงมีจำนวนเพิ่มขึ้นทำให้เกิดผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตและภาวะเศรษฐกิจ แม้ขณะนี้จะมีการรักษาด้วยวัคซีนเพื่อบรรเทาอาการของโรคได้ และในเวทีการประชุมยังจะได้พูดถึงการพัฒนาวัคซีนดังกล่าวให้เป็นวัคซีนป้องกันเช่นโรคอื่น ๆ คาดว่าจะต้องใช้เวลาประมาณ 5-10 ปี จึงจะประสบผลสำเร็จ"
       
       "อีกสาเหตุหนึ่งที่เป็นปัญหาในการดูแล รักษา และให้ความรู้ผู้ป่วยไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร มาจากจำนวนบุคลากรผู้เชี่ยวชาญที่มีอยู่ไม่เพียงพอ เฉพาะในประเทศไทยมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคภูมิแพ้เพียง 100 คน และส่วนใหญ่เป็นแพทย์ที่อยู่ในกรุงเทพมหานคร ซึ่งเมื่อเทียบสัดส่วนกับจำนวนผู้ป่วยแล้ว ยังมีความแตกต่างอยู่มาก”
       
       ศ.นพ.ปกิต กล่าวว่าการประชุมวิชาการในครั้งนี้ นอกจากจะเป็นเวทีที่รวบรวมแพทย์และผู้เชี่ยวชาญด้านโรคภูมิแพ้ไว้กว่า 4,000 คนแล้ว ยังได้มอบทุนในการเข้าร่วมการประชุมกับ แพทย์ไทยที่กำลังศึกษาเกี่ยวกับโรคภูมิแพ้จำนวน 21 คน เพื่อเข้าร่วมประชุมและแสดงผลงานวิจัย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในการเพิ่มความรู้เพื่อเพิ่มจำนวนผู้เชี่ยวชาญด้านโรคภูมิแพ้ ในประเทศไทยต่อไป
       
       สำหรับวิกฤตสถานการณ์ โรคภูมิแพ้ในประเทศไทย ณ ปัจจุบันนั้น พบว่า มีปริมาณผู้ป่วยมากขึ้น 4 เท่า เมื่อเทียบกับในช่วง 5-10 ปีที่ผ่านมา รัฐบาลต้องเสียงบประมาณในการดูแลผู้ป่วยกลุ่มดังกล่าว กว่า 12,000 ล้านบาทต่อปี
       
       อนึ่ง การประชุมวิชาการนานาชาติด้านโรคภูมิแพ้และภูมิคุ้มกัน จัดขึ้นระหว่างวันที่ 2-6 ธันวาคม 2550 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จเป็นองค์ประธานในวันที่ 3 ธันวาคม 2550 นอกจากนี้ในงานยังมีการจัดแสดงนิทรรศการเพื่อฉลองปีมหามงคลเฉลิมพระชนมายุ 80 พรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ผู้สนใจสามารถติดตามรายละเอียดการประชุมงานWorld Allergy Congress 2007(WAC 2007)ได้ที่

ผู้จัดการ

1. ใช้จานเล็ก ถ้วยเล็ก ช้อนเล็ก จากการวิจัย พบว่า คนจะกินอาหารเยอะ เมื่อจานช้อนใหญ่ขึ้น (เคยกินอาหารที่ร้านอาหารหรูๆ จานใหญ่มาก ๆ)
2. ถ้ามีการเก็บของที่มีมัน ไขมันสูงเช่น คุ๊กกี้ ขนม ให้เก็บในที่หายาก ๆ ใส่กล่องทึบ ให้มองไม่ให้เห็น หรือใต้ตู้ไปเลย อย่าวางไว้ให้สวยงามบนเคานเตอร์
3. จะซื้อของ อย่าซื้อ แพคใหญ่ ๆ
4. อย่าวางของกินไว้บนโต๊ะกินข้าว กินเสร็จแล้วเก็บออกไปเลย
5. จากการวิจัยอีกเช่นกัน พบว่า การกินของที่อยู่ในถุงหรือห่อ จะกินเยอะมากกว่าเพราะยิ่งกิน จะไม่รู้ว่ากินไปมากเท่าไร เทออกมาใส่จานให้เห็นว่ากินหมดแล้ว จะดีที่สุด